Roodkapje heeft nooit eerder een wolf ontmoet. De wolf praat zo mooi en ontroerend over zijn land in het verre Noorden dat Roodkapje hem aanziet voor een dichter. Wel verhaspelt hij haar naam consequent tot Roodhapje.
De eenzame wolf, die gek wordt van heimwee, heeft een vriend gevonden in zijn eigen spiegelbeeld: de Waterwolf. Hij hoopt dat de Waterwolf met hem mee zal gaan naar het Noorden, zodra er genoeg voedsel is voor de lange reis...
in de pers
"Roodhapje is een kekke, vlotte jeugdopera." de Volkskrant ★★★★